İnsanlar inandıkları gibi yaşamazlarsa önce kendilerine olan saygıyı kaybeder , kişiliğindeki en ezici alçalma ile karşılaşır . Yozlaşma başladığında insanlar gizli dünyalarındaki Şeytan’a savunma dilekçeleri yazdırıp haklılık paranoyasına kapılır .
Vicdanları tatmine yönelik bu dilekçelerde “ Bana göre “ fetvası savunmaların birinci maddesidir . Kendini fildişi kulelerde hapsederek sorumluluktan kurtulduğunu zanneder . Baskılar karşısında devamlı ödün vererek mutsuzlaşır .
Amerika Birleşik Devletlerindeki son 60 yıllık zaman diliminde zenci bayan Roza Parks insan hakları mücadelesindeki ilk eylemi ile saygınlık kazanan bir kadındır .
1 Aralık 1955 Tarihinde bir belediye otobüsünde “ Sadece Beyazlara Mahsustur “ bölümüne oturan ve beyaz yolcuların , otobüs şoförünün tüm baskı ve zorlamalarına rağmen oturduğu koltuktan kalkmayı reddeden bayan Roza , 1998 yılının Ocak ayında tam 43 yıl sonra bir törende ABD Başkanı Clinton’ın yanındaki koltukta oturuyordu .
“ State of Union “ konuşmasında Başkan Clinton şöyle diyordu :
“ Bu gün hayatta olan çoğumuz , insan hakları mücadelemizin 43 yıl önce Roza Parks isminde bir kadının Alabama’da bir otobüste , beyazlara ayrılan yere oturması ve kalkmaması ile başladı . Şimdi “ First Lady “ (Birinci Hanım Hilary ) ile oturuyor . Bu gün ayağa kalkar veya kalkmaz tamamen kendi bileceği iş .”
Roza Parks çılgınca alkışlar arasında yorgun ayakları üzerinde doğrulup şöyle dedi “ O gün iyi ki ayağa kalkmamışım . Yoksa içimdeki rezil sessizlikle yıllarca hesaplaşacaktım .”
21’ inci yüzyıla girmeye altı ay kalmış . Başkent Ankara’nın merkezindeki Demirlibahçe Atatürk İlköğretim Okulu Müdürü’nün Anadolu ve Fen Lisesi sınavlarına girecek 13-14 yaşlarındaki iki öğrenciden bir isteği var :” Sınava böyle girmek yasak … Açın başınızı öyle girin . “
Kızlar direnir , müdür dayatır , polis çağırılır . Polis kızlardan birinin amcasını dışarı atar . Amcaya derler ki “ Biz emir kuluyuz “
Allah’ın emrine uyuyoruz diyenler kulun emrine uyan kullar tarafından tartaklanır .
Küçük kızlardan biri ağlayarak “ Bu muydu istediğiniz ? “ diyerek başındaki örtüyü sıyırır . Müdür sarı dişlerini göstererek sırıtır : “ Tamam … Bak gördün mü ? Böyle girebilirsin sınava …”
Bir bayan öğretmen “ Bak işte ; ne güzel oldu .” der. Bazı öğrenci velileri de fetva vermeye başlarlar : “ Aç kızım aç … Öyle gir sınava .. Büyü , makam sahibi ol ! Hadlerini bildir bunların …” Bazıları da kızı destekler .
Diğer öğrenci küçük Sümeyra’nın cevabı bir tokat gibi Müdür’ün suratında şakladı : “ Hayır !... Açmıyorum ! “
Küçük kız Sümeyra “dünya” sınavına alınmadı ama o büyük bir sınavı kazandığının bilincindeydi.
Küçük Sümeyra , zenci bayan Roza gibi , sahabe hanımlarından Sümeyra gibi , inancından taviz vermeyen insandı . Ömrü boyunca , ödün vermenin utancıyla yaşayamayacak kadar imanı büyüktü .
Hz.Peygamber(sav) der ki : “ Cennet’te yürüyordum , arkamda ayak sesleri işittim ; bir de dönüp baktım ki Sümeyra … “
Sümeyra , Uhud savaşına babasını , kocasını ve iki oğlunu gönderirken “ Resulullah’a bir şey olursa karşıma çıkmayın “ diyordu. Hz.Peygamber’in şehit edildiği haberi gelince çılgın gibi koşmaya başladı . Şehit babasını ,kocasını gösterdiler geçiverdi . İki yavrusunun kanlı vücutlarını görünce derin bir “ah” çekti ve sonra tekrar koşmaya başladı “ Allah Resulü nerede ? Ona ne oldu ? “
O Sümeyra,davasının önderi için kaygılıydı. Baba,koca, yavrular ona vız geliyordu .
Küçük Sümeyra ! Başındaki örtüden neden korktuklarını şimdi anladın mı ?
Sen o küçücük yaşında dağ gibi imanınla , ödün vermeyen kişiliğinle ” ilerde imza atacak bir makama gelemeyesin” diye sınava alınmadın .
Ama doğuracağın çocuklar istediğin makamlara ulaşacak ve Türkiye Cumhuriyeti İnsan Hakları ve Demokrasi mücadelesinde hak ettiği yeri alacaktır .
Ahmet Müfit Kutlu - Altınoluk
PAYLAŞ