Biz yad ellerde neler bırakmadık !
Uçsuz bucaksız vatan toprakları elimizden çıkarken yüz binlerce vatan evladını da buz ve kum çöllerine gömüp terk ettik . Başımıza öyle bir musibet çökmüştü ki elimizdeki son toprak parçası da düşman işgaline uğramıştı.
Irzımızı , namusumuzu , dinimizi , bayrağımızı kurtarabilmek için canımızı dişimize takıp kan ve ter döktük . Kadınlar ersiz , gözler fersiz , insanlar yersiz kaldılar . Ateşsiz ocaklar , babasız çocuklar ,ekinsiz tarlalar vardı . Açlık ve sefalet içinden onurlu,gururlu,imanlı,başı dik bir millet olarak yeniden doğduk . Yeni bir devlete kavuştuk .
Cephelerde can veren yiğitlerimizin yanı sıra düşman eline esir düşmüş askerlerimiz de uzun yıllar yuvayı , sılayı göremediler . Bu esir askerlerin bir kısmı işkence ,açlık ve hastalıktan şehit olurken pek az bir kısmı da tekrar yurtlarına dönebildi .
Balıkesir Armutalan Köyünden Muhammed (Selçuk ) din için , devlet için , can çekişen millet için yıllarca savaş meydanlarında çarpışmış , cepheden cepheye gönderilmiş yiğitlerdendi. Onun kaderinde “ şehadet” yerine “ esaret “ yazılmıştı . İngilizler onu esir almışlar , Mısır’da burnunu delerek halka takıp ,zincirleyerek diğer Türk esirleriyle birlikte sokaklarda dolaştırıp işkence yapmışlar , üzerlerine balgam ve pislik atılmıştı .
Sonra Yemen’e gönderildi delik burunlu Muhammed . Orada da çok ağır hizmet ve işkencelere maruz kaldı . Arkadaşlarının çoğu can verdi . Muhammed artık dayanamıyordu . Canına kıymayı düşünecek kadar ruh ve inanç dünyası alt üst olmuştu . Yemen’li bir genç kızın yalvarmalarıyla ancak kendine gelebildi . Bu hanım ile evlendi ,iki çocuğu oldu . Ama gönlündeki vatan hasretini , köyünün hayalini bir türlü silemiyordu .
Yemen’li hanımı öldükten sonra çocuklarını eşinin akrabalarına emanet ederek uzun bir yolculuktan sonra Balıkesir’e döndü . Tam 16 yıl sonra köyü Armutalan’a gelmişti . Parasız , pulsuz, kimsesiz ve garip …
Burnu Delik Muhammed Amca , köyde çocukların eğlencesi olmuştu .
“ Burnu Delik Amca ! Burnu Delik Amca ! “
Bir kulübe, yoksulluk , kuru mısır ekmeği …
Muhammed Amca , çocuklar alay etsin diye köyüne dönmemişti . Bu topraklarda ölmeye gelmişti . Ama olsun , onlar çocuktu . Kapısını kapayınca onlardan kurtulabiliyordu .
Bu hava , bu su , bu toprak , köyün küçük camii, minareden okunan ezanlar , o sesler , o nefesler , hep kendinden bir parçaydı .
İngilizler , dünyanın en kahraman askeri Muhammed’in burnuna halka takmışlardı ama ruhuna kelepçe takamadılar .
Burnu Delik Gazi Muhammed Amca o fakir ve kimsesiz kulübesinde yıllarca yaşadı ve sonra bir gün ruhunu yüce Rabbine teslim etti .
Yıl 1947 …Armutalan Köyünün cami avlusunda teneşirdeki Gazi’yi yıkamaya çalışan İmam Efendi rahat su dökemiyordu . Başının üzerinde bir bulut gibi toplanan yüzlerce serçe kuşunun cıvıldaşmalarını gören köylüler de şaşırdı .Kuşlar Gazi’nin vücuduna yaklaşarak küçük daireler çiziyor , kanat çırpıyorlar ve bazıları teneşirin üzerine konuyordu .
Cenaze namazı kılınırken çevre ağaçlardaki kuş cıvıltıları giderek çoğaldı . Bu kadar kuş nereden gelmişti ? Gazi’nin tabutunu omuzlayan köylüler avludan çıkarken yüzlerce minik serçenin kendilerini takip ettiğini ve hareket halindeki tabutun üzerine konduğunu gördüler .
Köylülerden biri “ Allahuekber !” dedi ; ve diğerleri de ona katıldılar .
Allahuekber … Allahuekber ! La ilahe illallah u Allahuekber ! Allahuekber velil la ilhamd ! “
Cemaat göz yaşlarını tutamıyordu . Burnu Delik Gazi Muhammed Amca dualarla defnedildi .
Kur’an okunuyor ,dualar ediliyor , köylüler ağlıyor , ağaçlarda ve kabrin üstünde havada yüzlerce kuş cıvıldaşıyor .
Toprak kapandı , insanlar kenara çekildiler , bir serçe sürüsü kabrin üstüne indi . Muhammed Amca şehit olamamıştı ama istediği son her halde böyle olmalıydı .Yıllarca Allah yolunda cihat etmiş, işkence görmüş , sabretmiş ve Yaradan’ına olan kulluk borcunu unutmamıştı .
O minik serçeler kimin emriyle hareket ediyordu ?
Yoksa melekler , Yüce Allah’ın izniyle o minik kuşların görüntüsünde bu şanlı Gazi’nin cenazesine mi katıldılar ?
PAYLAŞ